Ostatnie pożegnanie

Kochany Księże Adamie!

Po raz drugi przychodzi mi żegnać Cię w imieniu społeczności Zespołu Szkół w Pobiedziskach Letnisku. Nie tak dawno przechodziłeś na emeryturę i wtedy mówiliśmy sobie „do zobaczenia”. Dzisiejsze pożegnanie jest dużo trudniejsze, bo na wieczność, a Ty spoglądasz już nas z domu Ojca!

A wszystko dzieje się tak szybko, zbyt szybko!

Nie było nas i szkoły, a Ty drogi Księże Proboszczu, pełniłeś już swoją posługę duszpasterską w Pobiedziskach Letnisku. Z nami, jako instytucją, byłeś od samego początku, a nawet jeszcze wcześniej – wszak byłeś świadkiem wmurowania kamienia węgielnego pod budowę naszej szkoły. A gdy tylko ona powstała, nawiązałeś kontakt z dyrekcją i tak zostałeś naszym duszpasterzem, a wkrótce przyjacielem. Spotykaliśmy się nie tylko z okazji uroczystości szkolnych, tych oficjalnych. Zapraszałeś nas kilka razy w roku na Msze św., odwiedzałeś nas w szkole podczas akademii, jasełek, a przede wszystkim wspierałeś w niezwykle dla nas trudnych chwilach, gdy np. śmierć zabierała uczniów lub nauczycieli, a my nie umieliśmy sobie z tym poradzić. Twoje drzwi i ramiona były dla nas zawsze szeroko otwarte. Mogliśmy przyjść do Ciebie z wszystkimi problemami, po ludzku wyżalić się, Ty zawsze nas rozumiałeś i wspierałeś. Pomocne nam było Twoje doświadczenie, mądrość życiowa i rozwaga. Nie raz nas młodszych, zawstydzałeś doskonałą pamięcią, lub zaskakiwałeś poczuciem humoru. Byłeś zawsze uśmiechnięty i serdeczny. Zdobyłeś nasze serca! Swoją postawą pełną skromności i pokory wobec życia dawałeś wzór nie tylko nam, ale również uczniom i ich rodzicom.

Dziękujemy Ci drogi Księże Proboszczu za to, że byłeś wśród nas, za każde dobre słowo, gest i uśmiech.

Będziemy pamiętać Cię nie tylko jako Duszpasterza naszej szkoły, wielu z nas to Twoi parafianie i jako tacy zawsze będziemy pamiętać Twój trud i poświęcenie, dzięki którym jesteśmy w tej pięknej świątyni. Możemy wręcz stwierdzić, drogi Księże Proboszczu, że jesteś współtwórcą historii naszego osiedla, Letniska!

Dużo dobrych słów mogła bym jeszcze powiedzieć o Tobie, drogi Księże Proboszczu, ale czy Twoja skromność się na to zgodzi???

Pozwól więc, że pożegnam Cię słowami wiersza:

Jest takie miejsce w sercu

Gdzie myśli nikt nie słyszy,

Jest takie miejsce w sercu

Gdzie mocno kocha się w ciszy!

Jest takie miejsce, którego

Nie zburzy żadna zamieć!

Takie miejsce szczególne –

Wieczne wspomnienie – pamięć!

Odpoczywaj w pokoju!

 

W imieniu pracowników Zespołu Szkół

Barbara Majchrowicz


 

ŻYCIORYS

 Śp. ks. kan. Adam Zasada urodził się 1 stycznia 1946 roku w Obłaczkowie. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego we Wrześni wstąpił w 1965 roku do Seminarium Duchownego w Gnieźnie. Święcenia kapłańskie przyjął 5 czerwca 1971 roku w katedrze gnieźnieńskiej z rąk prymasa Polski kard. Stefana Wyszyńskiego. Posługę kapłańską jako wikariusz pełnił w latach 1971 – 1986 w kilku parafiach: w Mroczy, Łubowie, Kcyni, Białośliwiu, w parafii Ścięcia św. Jana Chrzciciela w Pleszewie, Wniebowzięcia NMP w Wągrowcu oraz bł. Bogumiła w Gnieźnie. W 1986 roku został mianowany proboszczem parafii pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Pobiedziskach Letnisku.

 

Parafia istniała już 6 lat, ale nie miała jeszcze swojej docelowej świątyni, powstawały dopiero fundamenty kościoła. Kiedy zmarł pierwszy proboszcz parafii, przybył do nas k. Adam Zasada. Wtedy nie wiedział jeszcze, że spędzi tu resztę swojej aktywnej posługi kapłańskiej, czyli 33 lata. To pod jego okiem „cegła po cegle” powstawała świątynia, a także coraz bardziej solidaryzująca się ze swoim proboszczem wspólnota.

 

W latach 1988 -2000 funkcję kościoła sprawowała kaplica, która w 1999 roku staraniem ks. proboszcza Adama Zasady została poświęcona czci 108 Męczenników z ostatniej wojny światowej.

 

Przy kaplicy utworzono Izbę Pamięci, poświęconą tym księżom, którzy w czasie II wojny światowej przebywali w obozach koncentracyjnych czy cierpieli w innych miejscach. Ksiądz Adam bardzo cenił te pamiątki i chętnie o nich opowiadał.

 

1 października 2000 roku kościół pod wezwaniem MBNP został poświęcony przez ks. arcybiskupa Henryka Muszyńskiego.

 

W 2004 roku ksiądz proboszcz został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły przy Bazylice Kolegiackiej pw. św. Apostołów Piotra i Pawła w Kruszwicy.

 

W 2012 roku podczas uroczystej mszy z okazji 12 rocznicy konsekracji kościoła ks. prymas Józef Kowalczyk poświęcił piękne witraże. To dzięki ks. Adamowi znalazły się rodziny, które ufundowały poszczególne okna witrażowe. Jako ostatnie, dzięki staraniom ks. proboszcza, pojawiły się w kościele organy. Miało to miejsce w 2015 roku. Warto wspomnieć o jeszcze jednym uroczystym wydarzeniu. Ostatnim z udziałem ks. proboszcza Adama Zasady. W 2019 roku w czerwcu odbyła się uroczystość wprowadzenia relikwii św. Jana Pawła II, której przewodniczył osobisty sekretarz dwóch papieży: JP II i Benedykta XVI – abp. Mieczysław Mokrzycki.

 

Ks. proboszcz Adam Zasada posiadał niezwykłą umiejętność zjednywania sobie ludzi, dzięki której parafianie chętnie angażowali się w budowę i rozwój parafii. Pamiętał o wszystkich i napisał o nich w swojej książce „Parafia w moim sercu”, którą zdążył zobaczyć, bo w czerwcu tego roku otrzymał pierwsze wydanie. Ta książka jest subiektywnym, ale rzetelnym zapisem zdarzeń z budowy kościoła i życia parafii. Na jej kartach ksiądz Adam z ogromnym szacunkiem i wdzięcznością wspomina każdego, kto choćby w najmniejszym stopniu miał wpływ na powstanie tej parafii. To z myślą o nich i potomnych powstała ta książka.

 

W lipcu 2019 roku przeszedł na emeryturę i ten ostatni rok życia spędził w Archidiecezjalnym Domu Księży Seniorów w Gnieźnie. Zmarł 4 listopada 2020 roku.


Opublikowano: 10 listopada 2020 15:38

Kategoria: Aktualności

Wyświetleń: 154

Wszelkie prawa zastrzeżone © Zespół Szkół im.Konstytucji 3 Maja w Pobiedziskach Letnisku

Realizacja: Superszkolna.pl

Zaszyfrowany adres tej strony